Lizing je jedan od najznačajnijih izvora srednjoročnog i dugoročnog finansiranja, prvenstveno zbog svoje ekonomske efikasnosti u obezbjeđivanju finansijskih sredstava. Prema definiciji datoj u Međunarodnom računovodstvenom standardu (MRS) 17, "Lizing je ugovor kojim davalac lizinga prenosi na korisnika lizinga, u zamjenu za plaćanje, pravo da koristi predmet lizinga na period o kome su se dogovorili." Lizing se takođe može definisati kao pisani sporazum između dvije strane: kompanije za lizing (zakupodavca) i korisnika zakupljene imovine (zakupca). Zakupodavac kupuje imovinu (predmet finansiranja) od dobavljača i omogućava zakupcu da je koristi u toku određenog perioda, dok se zakupac, zauzvrat, obavezuje da vrši periodična plaćanja zakupodavcu u skladu sa uslovima definisanim u ugovoru.
Lizing omogućava kompanijama da modernizuju svoju opremu, povećaju djelotvornost i postignu konkurentsku prednost. Mala i srednja preduzeća, pored preduzeća koja tek počinju s radom, sve više upravljaju svojim razvojem koristeći ovu vrstu finansiranja. Zbog toga mnoge vlade zagovaraju lizing kao oblik investicione incijative.
Prvi slučajevi lizinga/zakupa datiraju iz 2.000. prije Krista, kada su ga Babilonci koristili za brodove i stoku. Jedan od prvih teoretskih opisa se može naći u rimskim pravnim spisima. Finansijski lizing je u svom modernom obliku nastao u SAD-u: Prvu finansijsku kompaniju za lizing je osnovao Henry Shofeld u SAD-u 1952. Finansijski lizing u Evropi je počeo krajem 1950-ih i početkom 1960-ih. Lizing se polako počeo pojavljivati na tržištima u razvoju u Aziji, Južnoj Americi i Africi 1970-ih. Već od početka 1980-ih, lizing je trend koji je prisutan u cijelom svijetu.
Danas je lizing djelotvoran finansijski instrument za mala i srednja preduzeća koja nabavljaju i modernizuju fiksna sredstava ili finansiraju transakcije visoke vrijednosti u transportu, građevinarstvu i finansiranju projekata, itd.
Lizing je postao veoma popularan alternativni instrument finansiranja. Nudi jednostavnost klijentu a davaocu usluge lizinga obezbjeđuje kolateral i smanjen rizik. Druga važna prednost za klijenta je ta što rate lizinga uključuju samo materijalne troškove. Postoje olakšice u vidu uštede troškova i poreza koje mogu kompenzirati visoke troškove koje lizing podrazumijeva, u poređenju s bankarskim zajmovima.
